موضوع مطلب مربوطه

اطلاعاتی در مورد سفت

سفته چه مزایایی دارد؟

سفته از نظر حقوقی سندی تجاری به شمار می رود که صادرکننده ‌ی آن متعهد می شود مبلغ مشخصی را در زمان معین یا عندالمطالبه به دارنده ‌ی آن، پرداخت کند. در نهایت می ‌توان گفت هویت سفته تعهد به پرداخت مبلغی پول در آینده می باشد. به کار بردن سفته به خاطر مزایایی که برای دارنده ‌ی آن در پی دارد، در حال حاضر در روابط افراد با هم شایع شده ‌است. لذا امکان دارد شما هم تا به حال به دنبال صدور این سند یا به اصطلاح عرفی «دادن سفته» رفته باشید و یا از فرد دیگری درخواست کرده باشید که سفته ‌ای را به نفع شما ارائه دهد، یعنی همان چیزی که در عرف از آن با نام «دریافت سفته» یاد می ‌شود. در این مقاله اطلاعاتی در مورد سفته و برخی از نکات کاربردی آن و همچنین شرایط آن در اختیارتان قرار می دهیم.

الف. به عنوان صادرکننده ‌ی سفته هنگامی که سفته را مهر یا امضا می‌ کنید و قصد دارید آن را به فرد مقابل تان ارائه دهید، بهتر است مطمئن شوید که شرایط زیر را رعایت کرده ‌اید:

باطل کردن تمبر مالیاتی: زمان مراجعه به بانک برای گرفتن اوراق چاپی سفته، بانک بر اساس مبلغ مورد نظر شما برای سفته، مبلغی از شما اخذ می نماید و در اصطلاح عرفی منظور از آن، این است که شما برگ سفته را خریده ‌اید. این وجه در اصل به همان مالیاتی گفته می شود که برای صدور سفته باید بپردازید و در حال حاضر جایگزین باطل کردن تمبر مالیاتی شده ‌است. رقمی که در وسط سفته به شکل مورب قید شده، همان وجه مالیات را نشان می ‌دهد که برابر سه در هزار مبلغ سفته می باشد.

قید تاریخ صدور سفته: به این معنی است تاریخی که شما به عنوان صادرکننده، سند را به فرد مقابل خود ارائه می ‌دهید.

قید مبلغ مشخص برای سفته: وجهی که در حاشیه ‌ی سفته درج شده ‌است، حداکثر مبلغی را مشخص می ‌کند که شما می ‌توانید برای پرداخت آن تعهد نمایید. این سقف شما را از درج کردن وجه دقیق سفته بی ‌نیاز نمی کند. بنابراین حتما مبلغی که برای سفته مورد نظرتان است را به درستی درج نمایید و به سقفی که در حاشیه‌ ی سفته نوشته شده، اکتفا نکنید. همچنین نوشتن مبلغ سفته به حروف ضروری است. به یاد داشته باشید که رعایت کردن این دو نکته، راه سوءِ ‌استفاده ‌های احتمالی از سفته ‌ای که صادر کرده ‌اید را می بندد.

مشخص کردن گیرنده ‌ی وجه: در این بخش شما می ‌توانید عبارت «در وجه حامل» را عنوان کنید یا نام فرد مشخصی که سفته را برای وی صادر می نمایید قید کنید. سفته ‌ی در وجه حامل و سفته ‌ای که به حواله ‌کردِ فرد مشخص صادر می گردد را می ‌توان به افراد دیگر انتقال داد. بنابراین در صورتی که قصد ندارید سفته ‌ی شما در بازار دست ‌به ‌دست گردد و جهت پرداخت آن با افراد ناشناس مواجه شوید، حتما نام فرد مشخصی راقید کنید و علاوه براین عبارت «به حواله ‌کرد» را خط بزنید و در سفته درج کنید که دارنده حق انتقال آن را نخواهد داشت.

مشخص کردن تاریخ تأدیه ‌ی سفته: تاریخ تأدیه ‌ی سفته را می ‌توان به طور عندالمطالبه تعیین کرد و یا برای آن زمان مشخصی را قرار داد. برای مشخص کردن مدت نیز می ‌توان از عبارت های گوناگونی استفاده کرد که متداول ترین آن قید تاریخ دقیق است. به عنوان مثال 1/12/1397.

توجه داشته باشید که چنانچه سفته ‌ای را که امضا یا مهر کرده ‌اید، بدون قید مطالبی که در قسمت های بالا ذکر شد به فرد مقابل تحویل دهید، با یک خطر مهم رو به رو می ‌شوید: به ظاهر شما به دارنده وکالت داده ‌اید که سند را از سوی شما کامل نماید! بنابراین وی می ‌تواند در کامل کردن آن تنها منافع خود را مد نظر داشته باشد. در مورد بخش اول، در صورتی که مالیات ذکر شده را بپردازید به عنوان مثال مبلغی را در سفته قید کنید که بیشتر از سقف مشخص شده ‌است و در نهایت برای آن مالیات پرداخت نشده، در آینده با جریمه ‌ی مالیاتی مواجه خواهید شد.

ب. به عنوان دریافت ‌کننده یا دارنده ‌ی سفته، هنگامی که قصد دارید سفته را دریافت کنید، نه نتها به درج مهر یا امضای صادرکننده، مبلغ مورد نظرتان و مواردی از این دست توجه می ‌کنید؛ بلکه باید نکته ‌ی مهمی را به خاطرتان بسپارید:

مشکلی ندارد که صادرکننده دلیل صدور را در سفته عنوان نماید و مثلا بنویسد «بابت خرید اتومبیل» ولی صادرکننده نباید برای پرداخت سفته شرط بگذارد. به عنوان مثال در سفته قید کند «درصورت تحویل کالا» یا «بابت حسن اجرای تعهد». در صورتی که عباراتی در سفته قید شود که نشان ‌دهنده ‌ی مشروط بودن پرداخت باشد، شما به عنوان دارنده ‌ی سفته مزایای خاص سفته را از دست می دهید. این مزایا به شرح زیر است.

مزایای سفته برای دارنده چیست؟

تصور کنید فرد «الف» سفته ‌ای را به نفع فرد «ب» صادر نماید و فرد «ب» با امضا کردن پشت آن، سفته را به فرد «ج» منتقل کند و فرد «ج» هم به همین ترتیب سفته را امضا نماید و به فرد «د» منتقل کند و در آخر فرد «د» این سفته را به شما منتقل کند. اکنون شما به عنوان دارنده ‌ی نهایی سفته، برای دریافت مبلغ سفته می‌ توانید به هر یک از افراد صادرکننده یعنی الف و ظهرنویسان یعنی ب، ج و د، رجوع نمایید.

علاوه براین می ‌توانید به همه ‌ی آن ها با هم رجوع نمایید اما دقت داشته باشید که در این صورت نمی ‌توانید از هریک از آن ها یک بار تمام طلب ‌تان خود را دریافت نمایید، بلکه از مجموع آن ها می توانید یک بار طلب‌ خود را وصول نمایید. این مزیت سفته را که در موارد عادی منتقل کردن طلب وجود ندارد، به عنوان مسئولیت تضامنی مسئولان سفته شناخته می ‌شود.

هنگامی که سفته پرداخت نمی گردد، شما می توانید از دادگاه تقاضا کنید که معادل مبلغ سفته را از اموال هر یک از آن ها (صادرکننده یا ظهرنویسان)، تا موقع صدور حکم توقیف کند. این درخواست که برای مطمئن شدن از رسیدن شما به طلب خود صورت می گیرد، درخواست تأمین خواسته گفته می شود.

در صورتی که شما برای طلب خود سفته ‌ای در دست نداشته باشید، دادگاه به راحتی این درخواست را از شما قبول نمی کند و امکان دارد شما برای به ‌دست آوردن تأمین خواسته، مجبور شوید که مبلغی را نزد دادگاه به عنوان ودیعه قرار دهید. ولی با در اختیار داشتن سفته و در صورت رعایت برخی از تکالیف، دادگاه درخواست شما را بدون اخذ این مبلغ می پذیرد. به همین جهت این مورد هم به عنوان مزیت سفته به شمار می رود.

برای استفاده از مزایای سفته، دارنده چه مسائلی را باید رعایت کند؟

در صورتی که شما به عنوان دارنده در تلاش هستید که از مزایای سفته (یعنی مسئولیت تضامنی و تأمین خواسته) بهره ببرید؛ به یاد داشته باشید که فقط در اختیار داشتن سفته کفایت نمی ‌کند. بلکه شما می بایست تکالیف زیر را هم انجام دهید:

به مدت ده روز از زمانی که در سفته برای پرداخت درج شده ‌است باید به مرجع ثبت واخواست دادگستری رجوع نمایید و به عدم تأدیه اعتراض کنید. این اعتراض به صورت نوشته ‌ای با عنوان واخواست عدم تأدیه صورت می گیرد. توجه نمایید که چنانچه سفته ‌ای که در دست دارید زمان مشخصی ندارد بلکه عندالمطالبه است؛ در آغاز باید به مدت یک سال از زمان صدور سفته و با ارسال اظهارنامه، به طور رسمی پرداخت مبلغ آن را از صادرکننده مطالبه نمایید. همچنین شما می بایست به دنبال ابلاغ اظهارنامه هم باشید. چرا که تاریخ ابلاغ اظهارنامه به صادرکننده، تاریخ مطالبه و زمان به حساب می آید و شما از این تاریخ ظرف ده روز مهلت دارید که واخواست عدم تأدیه را ثبت نمایید.

از موقعی که واخواست عدم تأدیه را به ثبت رساندید، می ‌توانید با مراجعه به دادگاهی که دارای صلاحیت رسیدگی به اصل دعوای شما (یعنی دعوای مطالبه ‌ی مبلغ سفته) می باشد، درخواست تأمین خواسته کنید. در صورتی که پیش از درخواست تأمین خواسته، دعوای مطالبه‌ ی مبلغ را عنوان نکرده اید؛ باید به مدت ده روز از صدور قرار، این دعوا را عنوان نمایید. در غیر این ‌صورت امکان دارد از اموال توقیف شده، رفع توقیف گردد.

به مدت یک سال از تاریخ ثبت واخواست عدم تأدیه، شما می بایست در دادگاهی که صلاحیت دارد دعوای مطالبه ‌ی مبلغ سفته را عنوان کنید. در غیر این‌ صورت حق طرح دعوا بر علیه ظهرنویس ‌های سفته را از دست خواهید داد. یعنی همان مزیت مهمی که با عنوان مسئولیت تضامنی شناخته می شود، از این زمان به بعد وجود نخواهد داشت و شما تنها می ‌توانید علیه صادرکننده ‌ی سفته طرح دعوا نمایید. این فرصت یک ساله در صورتی است که محل پرداخت سفته در ایران باشد. در صورتی که محل تأدیه در خارج از ایران باشد، شما برای طرح دعوا بر علیه ظهرنویس‌ ها دو سال مهلت خواهید داشت.

تگ ها

مطالب مرتبط

سقط جنین و قوانین مر

سقط جنین در قانون مجازات اسلامی تعریف خاص و دقیق ندارد، اما به صورت کلی اگر بخواهیم تعرفی از ان ارائه بدهیم به معنای  هر عملی است که باعث از بین رفتن جنین در بیرون و درون رحم می شود. در قوانین حتی برای جنین هم قوانینی درنظرگرفته و هرچه جنین رشد می کند قوانینی […]


ادامه مطلب
قاچاق انسان

قاچاق انسان

همه تجارت ها روی کالاها و یا اقلام دیگر صورت نمی گیرد موضوعی گه چندین سال است جهان را درگیر خود کرده است مربوط به تجارت انسان است که با عنوان قاچاق انسان مطرح می شود.در قاچاق انسان اهدافی وجود دارد از جمله ان ها بیگاری کشیدن و یا بردگی جنسی است. قاچاق انسان می […]


ادامه مطلب

کاهش سهم ایران از در

آیا سهم ایران از دریای خزر کم شده است؟ یکی از کارشناسان حقوق بین المللی در مصاحبه ای که این اخیرا داشته است مسئله رژیم دریای خزر و حساسیت های مطرح شده را مورد بررسی قرار داده است. رضا نصیری در این باره گفته است: ایران حاضر به بازگشت از حقوق خود به خاطر شرایط […]


ادامه مطلب
روابط نا مشروع

نکاتی در مورد روابط

نکاتی در مورد روابط نامشروع اگر روابط میان زن و مردی که به سن بلوغ رسیده اند از راه شرعی آن یعنی خواندن صیغه نباشد، رابطه نامشروع می باشد که این رابطه شامل، چای خوردن، کافی شاپ و قدم زدن در پارک هم می باشد که البته به طور معمول جوان ها از آن ها […]


ادامه مطلب

بدون دیدگاه